دوستان من

فقط یکی از شانس‌ها و موهبت‌های خیلی بزرگ در زندگی من وجود دوستان بسیار بسیار عزیزم است. من یکی که خیلی بخاطر وجود همه دوستانم خوشحالم و کلی احساس آرامش می‌کنم از بودن در کنارشان و صحبت کردن با آنها. و یک دلیل برای اینکه مطمئن باشم خدا هنوز و همچنان دوستم دارد وجود نازنین این دوستان است.

/ 5 نظر / 5 بازدید
مهرنوش

اولا که هلاکتم که موتورت روشن شه ديگه ول کن نيستی!‌ يک ماه بود هيچی نمی نوشتی الان روزی ۲۰ بار آپ می کنی ثانيا که خوبی از خودتونه. جدا می گم. البته من شخصا به حضور عنصر شانس معتقدم ولی جدا به خوبی خودت هم ربط داره تا وقتی که صاف نباشی و نیت خوب نداشته باشی رابطه سالم هم بوجود نمياد. غير از اين فکر می کنم عنصر مهم در يافتن دوستان خوب «ايزی گوينگ» بودنه. يعنی زود در برابر آدمهايی که در ظاهر متفاوت بنظر می رسن جبهه نگيری. اين مساله مستلزم اينه که روی چهارچوبهای سفت و سخت خودت در نگاه اول پافشاری نداشته باشی. کلا اين صفت رو خيلی خوب داری. ديگه چی بگم؟ اها! نياز هم دوستی رو خراب می کنه. بايد برای تجربه يا لذت معاشرت يا تبادل علايق دوست پيدا کرد. وقتی کسی لازم داره که کسی باهاش باشه رابطه يکطرفه می شه و مسلما برای طرف مقابل ارضاکننده نيست. خلاصه همه اینا میدونی چیه؟ برای این رابطه هات خوبه که آدم «ریلکس»ی هستی. دیگه بسه پررو میشی

مهرنوش

حالا که تا اينجا اومدم اينم بگم که بنظرم آدمهايی خيلی خيلی خيلی خيلی کمی هستند که بتونند رابطه های «منحصر بفرد» بسازن. رابطه های که درصد بسيار بسيار بسيار بالايی به مدلهای ايده ال نزديک باشه يا اصلا خود ايده ال باشه. تو جزو اون آدمها هستی.

سارا.م

منظورت منم آيا؟؟؟

ريحانه

معلومه که تو هم يکيشون هستی.

ریحانه

وای مرسی مهرنوش جونم من خيلی تحت تاثير اين حرف‌هات قرار گرفتم. يادم باشد که حتما به وقتش تلافی کنم يا حداقل همانطور که خودت و خودم می‌دانیم برعکس خرابکاری نکنم تو تعریف کردن!